Καθαρή Δευτέρα
23 του Φλεβάρη 2025Είχα προγραμματίσει να περάσω τις αποκριές στο χωριό κι όχι στην Αθήνα. Τελικά, για λόγους υγείας - γεράματα βλέπεις - τις πέρασα οικογενειακά στη Νέα Ιωνία. Όμως, δεν ήταν κι άσχημα. Απλά, θυμηθήκαμε τα παλιά.
Λίγο οι εκδηλώσεις του Δήμου, λίγο η οικογένεια, το Καφέ των εγγονιών μου, οι επισκέψεις για τις εξετάσεις στα κέντρα υγείας και τους γιατρούς, οι κρύες βραδιές, τα πολλά αθλητικά στην τηλεόραση γέμισαν τις ώρες και τις μέρες μας.
Σήμερα, Καθαρή Δευτέρα, ήθελα να βγω λίγο έξω από την πόλη, δεν άντεχα άλλο.
Σηκώθηκα αργά, ετοιμάστηκα και πήρα τη Βούλα μαζί μου. Περάσαμε από το φούρνο και παραγγείλαμε δυο λαγάνες. Άλλο κι αυτό να παραγγέλνεις τη λαγάνα, γιατί αλλιώς δε θα την πάρεις ποτέ, χώρια η ουρά...
Μεσημέρι. Κατά τις δώδεκα, ξεκινήσαμε για το άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας. Η μέρα ήταν καλή. Λιακάδα, με ήλιο που δάγκωνε. Στο δρόμο συναντήσαμε αρκετή κίνηση. Άλλοι πήγαιναν με τα πόδια κι άλλοι γύριζαν. Το κέντρο, στην κορυφή, πλημμύριζε από ζωή!
Μέσα στο δρόμο σταματημένα αυτοκίνητα με ανοιχτές πόρτες και λογιών λογιών αετούς. Οι μπαμπάδες προσπαθούσαν να τους συναρμολογήσουν κι ένα σωρό παιδάκια, μικρά και μεγάλα, φώναζαν κι αγωνιούσαν για το πότε θα τελειώσουν και θα πάρουν στα χέρια τους την καλούμπα.
Δεξιά κι αριστερά, μέσα στο άλσος, αμέτρητα παιδάκια, με τις μαμάδες, τους μπαμπάδες και τις καλούμπες στα χέρια, προσπαθούσαν να κρατήσουν ψηλά τους αετούς, φωνάζοντας χαρούμενα ή δίνοντας οδηγίες.
-Τράβα καλούμπα!
-Όχι από κει, θα μπλεχτεί στα κλαδιά του πεύκου...
Γονείς, παιδιά, σκυλιά αλαφιασμένα από ζωή και κίνηση ζωντάνευαν το άλσος, σαν τα παλιά χρόνια, που τρέχαμε κι εμείς με τα παιδιά μας και τους αετούς.
Όμως, όλη αυτήν τη βαβούρα σκέπαζε η δυνατή μουσική με δημοτικά τραγούδια και φωνές μεγάλων, που ερχόταν από την καφετέρια της λίμνης.
Στρίψαμε κι εμείς αριστερά προς τη λίμνη. Ένα χαρούμενο πλήθος ανθρώπων γέμιζε όλους τους χώρους.
Μπροστά στη λίμνη με τα σιντριβάνια της, που είχε την τιμητική της, ήταν στημένα στη σειρά τα τραπέζια με τις λαγάνες και νηστίσιμα φαγητά. Πήγαμε να πάρουμε κι εμείς, αλλά κάποιος μας έδειξε την ουρά. Πάνω από 80 άτομα είχαν μπει στη σειρά τους κι η ουρά έμοιαζε με ουρά στρατού. Αλλάξαμε γνώμη στο δευτερόλεπτο.
Γύρω από τη λίμνη μικροί και μεγάλοι περπατούσαν, μιλούσαν, έτρεχαν, φώναζαν, έτρωγαν, κρατούσαν αετούς και παιχνίδια, απολαμβάνοντας τη μυρωδιά της Άνοιξης, που έρχεται σιγά σιγά νωρίτερα εδώ στα "χειμαδιά".
Η λίμνη, ευχαριστημένη, τους καθρέφτιζε όλους με φόντο το γαλανό ουρανό. Στη μέση, στο νησάκι της, ο Μύλος στεκόταν ακίνητος κι απολάμβανε τη ζωή που ξεχείλιζε γύρω του. Λίγο ακόμα και θα έμπαινε κι αυτός στο χορό!
-Αλήθεια, γιατί δε γυρίζει αυτός μύλος;
-Τα σχολεία είναι κλειστά, σήμερα. Οι απαντήσεις, αύριο...
Άλλοι, πάλι, έκαναν τη βόλτα τους στο μακρύ δρόμο, που καταλήγει στην Παιδική Χαρά, πίσω από την "Αγιά Σοφιά" της ΑΕΚ..
Ρίξαμε μια ματιά στο εκκλησάκι, που ήταν κλειδωμένο. Είναι αφιερωμένο στη Ζωοδόχο Πηγή και στον άγιο Λεύκιππο/Λεύκιο. Κάναμε απ' έξω το σταυρό μας και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.
Μέσα στο άλσος, δεξιά κι αριστερά, ο παιδόκοσμος, με τους γονείς και τους φίλους, πάσχιζε ακόμα να σηκώσει τον αετό ή να τον κρατήσει ψηλά και μακριά από τα κλωνάρια των πεύκων.
Στο δρόμο βρήκαμε ν' ανεβαίνει η χωριανή μας, Κατερίνα (από τη Γεωργίτσα Γρεβενών). Αλλάξαμε δυο κουβέντες και την αποχαιρετήσαμε.
Παρακάτω βρήκαμε το χωριανό μας, Σάκη, με την οικογένειά του. Είπαμε και μ' αυτούς άλλες δυο κουβέντες, χαϊδέψαμε το μικρό Λεωνίδα, που ήταν κοντά μας, και τους ευχηθήκαμε να περάσουν καλά.
Η βόλτα μας τέλειωσε στο Καφέ (BRO'S) των εγγονιών μας. Εκεί μας περίμενε ο Βασίλης, ο κουμπάρος μας, με την παρέα του. Ευχηθήκαμε σε όλους "καλή Σαρακοστή" και παραγγείλαμε τα καφεδάκια μας.
Είπαμε διάφορα για να περάσει ευχάριστα η ώρα. Ύστερα, κάπως κουρασμένοι, επιστρέψαμε στο σπίτι για την αφράτη λαγάνα και το σαρακοστιανό γεύμα.
Όπου και να πας, η Καθαρή Δευτέρα είναι Καθαρή Δευτέρα. Οι λαγάνες είναι λαγάνες και τα νηστίσιμα είναι νηστίσιμα. Την υγειά μας να έχουμε και πάμε του χρόνου στο χωριό, αν θέλει ο Θεός.
Χρόνια πολλά και "Καλή Σαρακοστή", χωριανοί, στο χωριό και απανταχού του κόσμου!
Και του χρόνου!
Λεωνίδας
*