Στο Γιώργο Ζυγούρα

8 του Μάρτη 2026

                        Φίλε μου, Γιώργο!

                                   *

Έξι του Μάρτη έφυγες, μέρα Παρασκευή.
Ξέρεις, εσύ, της εργατιάς ώρες και μέρες σχόλης,
για να ’χει ο κόσμος άνεση και χρόνο να σε κλάψει.
Σένα δεν πρέπουν κλάματα, δάκρυα και μοιρολόγια.
Πρέπουν κλαρίνα και βιολιά και γλέντια ολονύχτια!
Αυτά θα ήθελες εσύ, να στήσεις το χορό,
έτσι λεβέντης που ‘σουνα και σ’ άρεσε η ζωή.

                                    *
        Τώρα π’ ανθίζει η αμυγδαλιά και πρασινίζει ο τόπος,
        τώρα, φίλε μου, διάλεξες να φύγεις, να πετάξεις
        μέχρι ψηλά στα Γρεβενά, στους Άγιους Θεοδώρους,
        να πάρεις τον αέρα σου, στην πρώτη τη σειρά,
        στη "γειτονιά της λησμονιάς", παρέα με τ’ αηδόνια.
        Και ν΄ αγναντεύεις, φίλε μου, Μπούρινο και Μπουνάσια,
        όπου κρατούν στον ώμο τους το γέρο τους πατέρα,
        τον ασπρομάλλη Όλυμπο, που όλα τριγύρω βλέπει.

                                    *
        Τώρ’ αγναντεύεις τα βουνά και χαμηλά τον κάμπο
        του Καρπερού, της Δήμητρας την ποταμίσια λίμνη.
        Τώρα που ‘ρχετ’ η άνοιξη και θα ‘θελες ν’ ανέβεις
        εκεί απάνω στα βουνά, στον καθαρό αέρα,
        να ζήσεις φύσης ομορφιά, χελιδονιών φτερούγα,
        στ’ αγαπημένα μας χωριά, των Γρεβενών λημέρια.

                                    *
        Γιώργο μου, συ μου θύμισες τη ρίζα των γονιών μας,
        τη Γεωργίτσα του Σαχίν, του Δούκα το τσιφλίκι,
        που κατοικούσανε φτωχοί, μα λεύτεροι συνάμα.
        Μαύρα τα χρόνια της σκλαβιάς, μαύρα και του Πολέμου.
        Μαύρα και του Εμφύλιου, στη Σκλάταινα φευγάτοι.
        Κι αφού τελείωσαν αυτά, χειμώνα του πενήντα,
        πήρανε την απόφαση την Άνοιξη να φύγουν
        και να γυρίσουν στο χωριό να ζήσουν τιμημένοι.

                                    *
        Τότε μας γέννησαν κι εμάς, μέσα στο Μάη μήνα.
        Έκτο παιδί, εσύ, του Χρήστου και Λισάβως,
        Τέταρτο ήμουνα, εγώ, του Γιάννη και Ροϊδούλας.
        Όλα ξανά απ’ την αρχή, τα ‘στησαν οι γονιοί μας:
        σπίτια, χωράφια, πρόβατα, κήπους, παιδιά, σχολείο.
        Και όλους μάς ανάθρεψαν φτωχά μα τιμημένα.

                                    *
        Κορίτσια, αγόρια στη δουλειά. Πού να χορτάσουν όλοι;

        Τα λιγοστά μας πρόβατα, τα ξερικά χωράφια,
        πίνανε τον ιδρώτα μας και διάφορο δεν είχαν.
        Πήραν τα μάτια οι τρανοί και φύγαν σ’ άλλα μέρη,
        να βρουν δουλειά, ψωμί, φαΐ και προκοπή να δούνε.

                                    *
        Μα τα στερνόπαιδα, εμάς, μας έστελναν σχολείο,
        να μάθουμε τα γράμματα «να γίνουμε ανθρώποι».
        Από τα τέσσερα παιδιά, αγόρια του πενήντα,
        πήγαμε δυο στα γράμματα με φτώχεια φορτωμένοι.

        Πρώτη φορά στην "ξενιτειά", Κοζάνη, Καλαμπάκα!

                                    *

        Ύστερα, ανταμώσαμε στα Γρεβενά, οι τρεις μας,
        με το Γιωργάκη, μαραγκό για έπιπλα ωραία,
        σ’ ένα λιτό δωμάτιο, ξυλόσομπα, τραπέζι,

        τρία κρεβάτια στριμωχτά και μια μικρή ντουλάπα.
        Στον "Καραθάνο" τρώγαμε, "Συνάντηση" και "Πίτα".
        Μετρούσαμε τα ρέστα μας, να φάμε παγωτό…

                                    *
        Στα Γρεβενά Γυμνάσιο, στο Λύκειο πρώτη τάξη
        κι ύστερα χωριστήκαμε μόνο για λίγα χρόνια.
        Εγώ σπουδές κυνήγησα κι εσύ οικοδομή,
        μα ήσουν ικανότατος κι έκοβε το μυαλό σου.
        Πρόκοψες πάνω στη δουλειά κι έγινες εργολάβος!

                                    *
        Βρήκες και τη Μαρία σου, που τόσο αγαπούσες,
        και με αγάπη φέρατε στον κόσμο δυο παιδιά.
        Ήσουν περήφανος γι’ αυτά, τα ήθελες αστέρια
        κι εκείνα σ’ ανταμείψανε, πήραν τα βήματά σου.
        Μηχανικός ο Γιάννης σου κι ο Χρήστος εργολάβος!

                                    *

        Στην Ιωνία σμίξαμε και κάναμε παρέα.
        Το Σύλλογο ιδρύσαμε, δουλέψαμε μαζί
        για την αγάπη του χωριού, τους Άγιους Θεοδώρους.
        Τώρα, πια, γέροι ήμασταν και κάθε καλοκαίρι
        σμίγαμε πάνω στο χωριό, μακριά από την πόλη,
        παρέα με τους χωριανούς, καφέ και τσιπουράκι.

                                    *

        Ο Γιώργος πρώτος έφυγε, ο Παπαϊωάννου.
        Τώρα μου έφυγες κι εσύ, Γιώργο, με ποιον θα μείνω;
        Ο Γιάννης «χάμω» κατοικεί και πάει Γερμανία.
        Χάλασε η τετράδα μας, πάει η Γεωργίτσα!

                                    *
        Πέρασες – τι δεν πέρασες; - φαρμάκια και γιατρούς!
        Τώρα χορταίνεις το χωριό – φίλε μου ξεκουράσου!
        Θα ‘ρχονται να σ’ ανάβουνε κεράκι τα παιδιά σου.
        Σπίτια και πλούτη άφησες, να ζήσουν, όπως πρέπει
        Περήφανο και το χωριό, στα σπλάχνα του, που σ’ έχει!

                                    *
        Σε ψάλαμε με τον παπά κι ο φίλος μας ο Γιάννης
        ευχήθηκε «ο παράδεισος να ‘ναι προορισμός σου»!
        Καλό ταξίδι, Γιώργο μου, μέχρι ν’ ανταμωθούμε!
        Τα δέοντα και στους γονιούς, τ’ αδέλφια, τους δικούς μας.
        Στα εβδομήντα έξι σου έφυγες, Γιώργο! Γεια σου!
                                    *

Λεωνίδας

*

Επαγγελματίες παίχτες

Δυο Αγιοθεοδωρίτες αθλητές

3 του Μάρτη 2026
    Δυο δικά μας παιδιά – δυο χωριανοί μας – ο Θωμάς κι ο Γιώργος, μας εκπροσωπούν στον αθλητικό τομέα, στον ελλαδικό χώρο, σήμερα. 

(Υπάρχουν κι άλλοι, αλλά δεν έχω στοιχεία)

*

Χάντμπολ

Θωμάς Λόλας

    Ο Θωμάς Λόλας του Γιάννη και της Βιργινίας, εγγονός μου, γεννήθηκε το 2000. Ξεκίνησε το χάντμπολ από το Δημοτικό Σχολείο με την τότε ιδρυθείσα ομάδα του Δικέα Νέας Ιωνίας. Συνέχισε σ’ αυτόν και ως έφηβος. Τότε έγινε χορηγός του Δικέα το ΙΕΚ/Ξυνή κι ο Δικέας πήρε το Πρωτάθλημα της Ελλάδας ως ΙΕΚ/ΞΥΝΗ/Δικέας.

    Την επόμενη χρονιά (αν θυμάμαι καλά) αγόρασε το Δικέα ο Ολυμπιακός, που δεν είχε ομάδα χάντμπολ, κι έγινε ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ/ΙΕΚ/ΞΥΝΗ/Δικέας. Για πρώτη φορά το τμήμα των αντρών του Ολυμπιακού πήρε το Πρωτάθλημα της Ελλάδας.

    Τότε ο Θωμάς άφηνε το τμήμα των εφήβων. Την επόμενη χρονιά, που ο Θωμάς θα έπαιζε στο αντρικό, ο Ολυμπιακός, έξυπνα σκεπτόμενος για να λύσει το πρόβλημα της πληθώρας των παιχτών του, δημιούργησε το τμήμα των Νέων. Κι έτσι ο Θωμάς δεν έπαιξε με τους άντρες.
    Η αντρική ομάδα οργανώθηκε καλά. Πήρε παίχτες και στελέχη από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι παίχτες έγιναν πολλοί, συμμετείχαν στις προπονήσεις και στα φιλικά, αλλά στην πρώτη ομάδα, των επίσημων αγώνων, έπαιζαν οι άριστοι ή κατ’ επιλογήν ή … ή … ή… .
    Ο Θωμάς βαρέθηκε τις προπονήσεις και τον «πάγκο». Μένει στη Νέα Ιωνία Αττικής - μακριά από την έδρα του Ολυμπιακού, τον Πειραιά. Δεν είχε αυτοκίνητο και διψούσε πολύ για συμμετοχή και να παίξει στους επίσημους αγώνες.
    Αν και είχε δελτίο στον Ολυμπιακό, πήγε για δυο χρόνια στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, όπου ήταν ο δεύτερος στη θέση του δεξιού εξτρέμ (αριστερόχειρας) και είχε περιορισμένη, πάλι, συμμετοχή στους επίσημους αγώνες.

    Κυνηγώντας τη συμμετοχή, κουβέντιασε για υπογραφή στο Λουξεμβούργο, αλλά δεν είχε δίπλωμα οδήγησης – να εξυπηρετείται για τη δουλειά, που του πρόσφεραν – και δεν είχε πτυχίο ξένης γλώσσας. 

    Μια διαπραγμάτευση για ομάδα της Κύπρου, δεν τελεσφόρησε. 
    Τελικά, πήγε για τρία χρόνια στο Ζαφειράκη της Νάουσας. 

    Το κλίμα ήταν ιδανικό για το Θωμά. Έπαιξε και το ευχαριστήθηκε. Αγαπήθηκε από τον κόσμο του Ζαφειράκη και τους αγάπησε πολύ. 

    Σε αγώνα φάιναλ φορ που έδωσε την πρώτη χρονιά με την παλιά του ομάδα, στην έδρα του Ιωνικού, με την ψυχραιμία του και τα γκολ που πέτυχε στο τέλος του παιχνιδιού, ενώ έχανε η ομάδα του, γύρισε το παιχνίδι, κέρδισε ο Ζαφειράκης κι ανακηρύχτηκε ΜVP με πολλά γκολ.
    Το 2025 αποφάσισε να συνεταιριστεί με τα αδέρφια του και άνοιξαν ένα κατάστημα για καφέ - ποτό και μπραντ'ς, το BRO'S, στη Νέα Ιωνία. Αυτό το "καφέ" τον υποχρέωσε να φύγει από τη Νάουσα και να υπογράψει στον Αθηναϊκό του Βύρωνα Αττικής, να πάρει αυτοκίνητο και να κάνει διπλή ζωή : αθλητική και επιχειρησιακή.
    Καλή πορεία, Θωμά!

*

Ποδόσφαιρο

Γεώργιος Ζυγούρας

*

    Ο Γιώργος Ζυγούρας του Χρήστου και της Αναστασίας διακρινόταν για την ποδοσφαιρική του κλίση από μικρός.
    Μένει στο Γέρακα Αττικής και γεννήθηκε το 2007.
    Γράφτηκε σε τοπικές παιδικές ομάδες και μεγαλώνοντας στην Ακαδημία της ΑΕΚ. Του έπεφτε, όμως, μακριά και προτίμησε να έρθει πιο κοντά στην Ακαδημία του Χαλανδρίου.
    Τα όνειρά του τον έφεραν στην Ακαδημία του Παναθηναϊκού, στην Παιανία, όπου αθλήθηκε και πήρε πολλά και καλά μαθήματα.
    Σαν έφηβος, πια, πήρε μεταγραφή στην ομάδα της Κηφισιάς. Μπήκε στο πνεύμα της ομάδας του, έπαιξε κι αγαπήθηκε από τον κόσμο της ομάδας της Κηφισιάς, που τον επευφημεί με το όνομα «Ζυγού».
    Τώρα, που ενηλικιώθηκε, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό Συμβόλαιο με την Κηφισιά! Από την πρώτη του έτους 2026 προπονείται με την πρώτη ομάδα της Κηφισιάς στη θέση του δεξιού μπακ.
    Συγχαρητήρια, Γιώργο! 

    Καλή σταδιοδρομία στο επάγγελμα που επέλεξες! 

    Περιμένουμε από σένα διακρίσεις.

Λεωνίδας

*