Περιβόλι παράδεισος !
2 του Σεπτέμβρη 2026
Μια βόλτα μέχρι την Κοζάνη κάναμε με τη Βούλα, σήμερα, κι είπα να επισκεφτούμε έναν αγαπημένο μου τόπο, όπου ήμουν δάσκαλος πριν σαράντα πέντε χρόνια - τη Μηλιά Κοζάνης.
Μαζί μου είχα τον (Μηλοτινιώτη), παλιό μου συνάδελφο, το Σάκη, με τη σύζυγό του Άννα. Ήπιαμε καφέ στο σπίτι τους, στο χωριό, και τηλεφωνήσαμε στον Αργύρη να έρθει, χωρίς να του φανερώσουμε ποιοι είμαστε. Σε λίγο ήρθε πρόσχαρος και γελαστός - όπως είναι πάντα.
Η έκπληξη ήταν δυνατή για τον ίδιο, μα και για μας. Τόσα χρόνια είχαμε να ιδωθούμε!
Τα είπαμε για πολύ ώρα και μετά μας πήγε μια βόλτα στον Άι Θανάση, όπου γίνονται έργα. Δεν πήγαμε για τα έργα κι ούτε για το εκκλησάκι. Εκεί θα πάμε όταν τελειώσουν τα έργα.
Πλάι στο εκκλησάκι είναι ο οικογενειακός τους "παράδεισος"! Εκεί, νομίζεις πως βρίσκεσαι, όταν αντικρύζεις το κτήμα των παιδιών του Γιώργου και της Ελευθερίας. Μια αίθουσα - κουζίνα με πολλά τραπέζια και καθίσματα για φαγοπότι - γλέντι, με όλα τα απαραίτητα: νεροχύτη, σόμπα μαγειρική και, φυσικά, με την κατάλληλη διακόσμηση.
Απ' έξω σκεπασμένη αυλή με παγκάκια και λουλούδια σε γλάστρες, με εικονική ξύλινη περίφραξη και στύλους, για να στέκεσαι όταν βρέχει και να σκέφτεσαι πριν ξεκινήσεις για την επόμενη δραστηριότητα.
Στην εξωτερική περίφραξη βρίσκεται κρεμασμένη μια ζωντανή εικόνα με γλάστρες, ψησταριά, τζάκι, λεκάνες, βρύσες και ό,τι άλλο βάζει ο νους σου! Πάνω στην άκρη της μαρμάρινης λεκάνης κάθεται ένα εκκλησάκι - μινιατούρα! Και όλα σκεπασμένα με μια ασπροστάφυλη κληματαριά. Από την άλλη πλευρά ξανοίγεται ένα απίθανο κι ονειρεμένο τοπίο! Ένας πράσινος καμβάς κι επάνω του ζωγραφισμένη και κεντημένη όλη η αγροτική ζωή με τα διαχρονικά εργαλεία της!
Ένα τμήμα, σημαδεμένο με φυτά, αποτελεί τον ενεργό κήπο με τα απαραίτητα φρέσκα κηπευτικά! Εκεί είναι παρόντα και τα καλαμπόκια με τις μεταξομαλλούσες ρόκες, έτοιμες να μπουν στα κάρβουνα.
Ένα ζευγάρι ρόδες άμαξας, καλοβαμμένες και συνδεμένες με τον άξονα, κρατάει μια μεγάλη γλάστρα με λουλούδια. Παραπέρα, ένα ξύλινο παγκάκι, φορτωμένο γλάστρες με όμορφα λουλούδια, περιμένει προκλητικά τους επίδοξους ρομαντικούς πελάτες για ξεκούραση!
Κούτσουρα καθαρά και όρθια εδώ κι εκεί για πρόχειρα καθίσματα και ξεκούραση της στιγμής. Ένα αυτοσχέδιο ξύλινο τραπεζάκι για ν' ακουμπάς τα προϊόντα την ώρα της συγκομιδής.
Εδώ κι εκεί στερεωμένα εργαλεία αγροτικής ζωής παλαιότερων εποχών, για να θυμούνται οι παλιοί και αν μαθαίνουν οι νέοι.
Λεκάνες ξύλινες - σκαφίδια και βαρέλια παλιά, μπροστά σε όρθιο κούτσουρο, γεμάτα χώμα και λουλούδια σε συνδυασμό ανθόκηπου με βρύση, κήπο και τραπέζι.
Στην άλλη άκρη μια αποθήκη χάσκει ανοιχτή, εκθέτοντας τα εργαλεία της δουλειάς των υπεύθυνων του κήπου.
-Ναι, υπεύθυνοι του κήπου, λέει ο Αργύρης. Ο καθένας μας έχουμε τον τομέα μας. Άλλος έχει τον κήπο. Άλλος τα δέντρα, άλλος το γρασίδι, το πότισμα, την κουζίνα.
Κι αφού πήρε μια σακούλα έβαλε μέσα προσεχτικά τα φρούτα που μάζευε από τα δέντρα. Ροδάκινα, αχλάδια και σταφύλια, με μεθυστικά αρώματα και ζηλευτές γεύσεις!
Τρελαθήκαμε! Ήταν όλα ωραία και αναπάντεχα! Ευχαριστήσαμε τον Αργύρη και φύγαμε μαζί του για να δούμε κι άλλους Μηλιώτες.
Οι συγκινήσεις και οι θύμησες συνεχίστηκαν για δυο ώρες, ακόμα.
Είδαμε τη μάνα τους, την Ελευθερία, την Κατίνα και το Γιώργο, τη Φώτω, το Γιώργο με τη Στέλλα, τον Πασχάλη και τον Αντώνη με τις συζύγους.
Μετά, επειδή η μέρα τέλειωνε, "μαζέψαμε την καρδιά μας" και φύγαμε φορτωμένοι με χιλιάδες συναισθήματα, που φέρνουν ατέλειωτες αναμνήσεις, δάκρυα και συγκινήσεις.
Να είστε καλά, Μηλοτινιώτες, με υγεία! Πάντα σας θυμόμαστε με αγάπη!
