Τρύγος

Τρυγάμε και... πατάμε

21 του Σεπτέμβρη 2026
    Είναι η τρίτη μέρα, που τρυγάμε και στύβουμε τα σταφύλια. Σήμερα είχαμε τη βοήθεια και του φίλου μου, του Θανάση. 

    Φέτος είχαμε πολλά σταφύλια, τόσα πολλά, που τα ματιάσαμε! Τσαμπιά τεράστια δυόμισι και τριών κιλών επιτραπέζιων σταφυλιών! Κι όλες οι κληματαριές ήταν παραφορτωμένες με γαλλικά μαύρα, τσουπωτά τσαμπιά κρασοστάφυλα! 

    Ε, να και μια χρονιά, σκέφτηκα, που θα έχουμε πολλά σταφύλια και δε θα αγοράσουμε για να φτιάξουμε κρασί και τσίπουρο!

    Ε, λοιπόν, είχαμε διπλή καταστροφή. 

    Τα επιτραπέζια στέγνωσαν ή μαράθηκαν, σχεδόν όλα! Ίσως η πολλή ζέστη. Δεν τα πότισα καθόλου.

    Και τα κρασοστάφυλα; 

    Στάχτωσαν, σχεδόν όλα! Μπάστρα τη λεν την αρρώστια. Κάπως, έτσι, μου την είπε ο γεωπόνος. Σημασία έχει πως γλίτωσαν από λίγα σε κάθε μεγάλη κληματαριά. Όλες οι κληματαριές μου μαζί είχαν όσα είχε μόνον η μία της Όλγας κι ευτυχώς, μ' αυτά συμπλήρωσα μια καζανιά για τσίπουρο! 

    Έπαθα σαν εκείνο τον πλούσιο της παραβολής με τη μεγάλη σοδειά, που έχτισε νέες μεγάλες αποθήκες και καθόταν να απολαύσει τα προϊόντα του. Άλλα, όμως, ήταν τα σχέδια του Θεού.

    Μια καζανιά θα έχουμε. Καλά τσίπουρα!

Λεωνίδας

*